ترانه ی جدایی را اواخر پاییز ۸۱ ، بر روی ملودی استاد بیات نوشتم.ملودی استاد بیات مثل همیشه من را به جهان دیگری برد و تمام ترانه در زمانی نزدیک به نیم ساعت نوشته شد.تعداد بسیار کمی از ترانه های من در جنین زمان کوتاهی نوشته شده اند.آن زمان هر چه نوشتم برگرفته از احساس عمیق جاری در ملودی بود.نه عاشق بودم و نه حتی در فکر کسی.هرچند که بعد ها این ترانه ترجمه ی بسیاری از لحظاتم شد.اسفند ماه ۸۱ استاد بیات به کانادا سفر کرد و تابستان ۸۲ ، این ترانه به همراه دو قطعه ی دیگر به نام های " خون سیاوش " و " آغوش تو " به انسان همیشه پاک و خواننده ی تکرار نشدنی ، معین ، واگذار شد که دو قطعه ی اخیر در آلبوم آینده ی آقای معین قرار خواهند گرفت.این ۳ ترانه از بهترین کارهای مشترک من و استاد بیات هستند و خوشحالم که توسط صدایی آسمانی و متعهد به اجرا می رسند.

" جدایی "

از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون اینهمه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

من که تو بن بست غربت زخمی از آوار پاییز

فکر چشمای تو بودم با دلی از گریه لبریز

شب عاشقونه ی من که حروم شد

مهلت بودن با تو که تموم شد

ندونستم باید از تو می گذشتم

وقتی از غربت چشمات می نوشتم

خواننده : معین

آهنگساز : بابک بیات

ترانه سرا : بابک صحرایی

تنظیم کننده : فرد میرزا